Narsist… Özet bir cümleyle narsist her durumda kendini merkeze alan, kendisi dışındakilerle pek ilgilenmeyen, onay, ilgi ve beğeni almaktan oldukça hoşlanan, eleştiriye kapalı kişidir denebilir. Narsizm bir insanın kendi var oluşundan hoşnut olmasına ve benliğini korumasına, diğerlerince kabul edildiğini görmesine yardım eden bir gerçekliktir. Başkalarıyla iyi ilişkiler kurmadan önce kendimizle ilişkimizin sağlıklı bir denge içinde olması gerekiyor. Bunun için kendimize güvenmeye, kendimizi onaylamaya, sevmeye, beğenmeye ihtiyaç vardır. Bu sağlıklı narsizmdir. Narsisistik patoloji, kişinin başka nesnelerle kurduğu ilişkilerde, kendini başkalarına sunma biçimindedir. Patoloji başkalarıyla temas sırasındaki empati eksikliğinde, diğerine ne olduğunu düşünmeden kendi çıkarlarına uygun ilişkiler kurmasındadır. Narsist kişi yarışmacı, kendisi hakkındaki olumsuz eleştirilere duyarlıdır, kendi amaç ve arzuları için başkalarını kullanır. Narsisistik kişilik bozukluğu olan kişide bu özellikler ilişkide olduğu kişilere fiziksel, psikolojik, ekonomik zarar vermeye, kuralsızlığa, kendi üstün çıkarı için başkalarını sınırsızca sömürmeye, haset içinde bencilce davranışlara evrilir. Her şeyin en iyisini diğerlerinden daha çok hak eden, en önemli, en özel bir kişi olduğu inancıyla hareket eden bir yapı gösterir. Kişilik okul öncesi dönemde temelleri atılan, ergenlik döneminin sonlarında son şeklini alan ve bir kişiyi diğerlerinden farklı kılan davranış örüntülerinden oluşan, kişiye özel özgün yapıdır. Kişilik ve kişilik bozukluğu, birbirinden ayrı kavramlardır. Kişilik bozukluğu, bireyin kendine veya başkalarına zarar veren alışkanlıklar, bozuk davranış ve düşünce örüntülerini içerir. Genel olarak değerlilik/değersizlik, sevme/sevmeme, onay beklentisi, başkalarıyla uyum ve işbirliği içinde olma, gündelik problemlere işlevsel çözümler bulma gibi konularda birbirimizden farklı davranırız. Bir insanı tanımak, nasıl bir kişi olduğunu anlamak için davranışlarının kendi içinde tutarlılık gösterip göstermediğine ve sürekliliğine bakarız. Narsist kişilik bozukluğu olan bir kişinin temel dünya görüşü “dünya kötü ben iyiyim” şeklindedir. Bu düşünce biçimi, kendi varlığını korumak için diğerlerinden daha üstün, güçlü, zeki olma zorunluluğunu getirir. Gerektiğinde sahte bir tevazuuya, gösterişe dayalı iyilik hali sergilemeye yatkındır. Ve de yaşamın içindeki motivasyonu herhangi bir özelliği, becerisi, yeteneğiyle kendisinden daha iyi olanı alt etme, önde olma dürtüsüdür. Yenilmeyi hazmedememek, kincilik, aşırı kontrolcülük, abartılı öz güven ve hırs başlıca özelliklerdir. Onun için “o” ve “diğerleri” vardır. “Biz” duygusunu diğerleriyle kendisini ilgilendiren işleri ve konuları bitinceye kadar yaşayabilir. Narsisist kişilik bozukluğu olan bir kimse ile birlikte yaşayan kişiler zamanla yetersizlik ve değersizlik duygularına kapılabilir, kendini ifade etme becerileri zayıflayabilir, psikolojik rahatsızlıklar yaşamaya başlayabilir. Narsisistik kişilik ve kişilik bozukluğu bulunan kişilerin ebeveynleri (veya bakım verenleri) genellikle fedakar ve cefakâr kişilerdir. Buna bağlı olarak narsisistik kişilik özelliği beya kişilik bozukluğu olan kişiler eş veya partner seçiminde de fedakâr ve cefakâr kişiler arar. Narsisistik yapısı olan kişiler psikoterapiye gitmezler. Gitseler de yüzleşmelere dirençlidir.