Amerika’da yapılan istatistiklerde evliliğin kadınlar için ömrü kısaltan, erkekler için ise ömrü uzatan bir durum olduğu görülmüş. Nedeni ise evlilik içindeki görev ve sorumluluklarla ilgili dengesiz rol dağılımı olarak yorumlanmış. Bu olgu üzerine düşünüldüğünde, erkeklerden ve kadınlardan ayrı ayrı beklenen roller akla geliveriyor. Bunların genel adı toplumsal cinsiyet rolleridir. Bu rollerin içeriği toplumdan topluma, topluluktan topluluğa değişebilen ve yazılı olmayan birtakım kurallarla belirlenen görev ve sorumluluklardır. Bu kurallara göre evlilik içinde kadın ve erkeğin neler yapacağı, nasıl davranacağı, eşlerin kişisel durumlarından bağımsız olarak tarif edilir. Kurala uymayanlar toplum tarafından yargılanmaya, diskalifiye edilmeye adaydır. Bazı toplumlarda kadına verilen sorumluluklar, erkeğe verilenlerden daha fazla ve ağırdır. Kadının ev dışında da çalışıyor olması çoğu zaman durumu değiştirmez. Toplumsal cinsiyet rollerini bir kenara bırakıp evle ilgili sorumlulukları, birbirinin kişisel durumlarını gözeterek paylaşan eşler vardır. Ancak kişisel durumları bir kenara bırakıp evliliğini toplumsal cinsiyet kalıplarının idaresine teslim eden eşler de vardır. Birinci grupta yer alan eşlerin mutlu yuvalarının olma ihtimali, ikinci gruba göre daha fazladır. Çünkü burada eşlerin içinde bulunduğu kişisel zorluk ve kolaylıkların akıl, mantık ve duygu çerçevesinde ele alınmış olma ihtimali yüksektir. Eşler birbirini anlamaya, karşılaşılabilecek zorluklarla birlikte baş etmeye çalışırlar. Böylece işler kolaylaşır, yükler hafifler. İyi bir takım gibidirler. Bu evlerde eşler birbirine güvenebilir; sevgi ve saygıyla bütünleşmiş bağlılıkları güçlenebilir. Böyle evlerde var olan karşılıklı anlaşma hâli, o evi huzurlu bir yuvaya dönüştürür. Toplumsal cinsiyet rolü yüklemeleri eşlerin yatak odalarına kadar girmişse, o evde gerçek ve samimi bir huzurdan söz etmek zordur. Çünkü bu evlerde her iki eş de kendisine toplumca verilmiş görevleri yerine getiren oyuncular gibidir. Sanki evliliğin idaresi eşlerin elinde değildir. Toplumun belirlediği genel kurallara göre davranmaya çalışırlar. Bu kuralları insanca anlaşarak yaşamaktan daha çok önemserler. Hem erkek hem kadın için amaç, evliliği mutluluk yüklü bir alana dönüştürmek olduğunda, o evliliğin özeline uygun kurallar oluştururlar. Çiftin kendi ortak amaç ve hedefleri olur. Aynı zamanda bireysel hayal ve hedeflerine destek olurlar. Dengeli bir biçimde görev ve sorumluluklar alır, evliliği ağır bir yüke dönüştürmemeye dikkat eder, sevgi ve saygıyı korumaya özen gösterirler. İşte o zaman, her iki cins için de evliliğin ömrü uzatan bir yapı olmasından söz edilebilir. Belki de kim bilir...