Vicdanlı bir sağlık çalışanı, adil bir hakim ya da savcı, sorumluluk sahibi bir mühendis, ahlaklı bir iş insanı… Bir ülkenin şekillenmesinde görev alan her bir mesleğin, görev bilinciyle çalışan fertleri… Vardı bir zamanlar. Peki, çözülme nerede başladı? Vicdan fakiri sağlıkçılar, adaletten uzak hakim ve savcılar; etik kurallara göre inşa edilmeyen binalar, tesisatlar; ucuza mal edilen ürünler. Biz böyle değildik, der geçeriz çoğu zaman. Peki, neden böyle olduk? Düzelmek için ne yapmalı? Hiç düşündük mü? Eğitimin akademik bilgi sunma boyutu dışında sorumluluk bilinci kazandırma ve ahlaki tutumlar kazandırma süreci de olduğu unutulmamalı. Bunlardan biri de iş ahlakıdır. Bireyin işini sevmesi, işine saygı duyması, sorumluluklarını yerine getirmesi, dürüstlük ilkesinden sapmaması iş ahlakının sonuçlarındandır. Okul ortamında öğrenilen disiplin, zaman yönetimi, görev bilinci, ekip çalışması gibi unsurlar iş hayatının temelini oluşturur. Bu nedenle eğitimde bilgilerle beraber değerler de verilmeli. İş ahlakına sahip bireyler, görevlerini en iyi yerine getirip hak etmedikleri kazançtan kaçarlar. Bunun temeli küçük yaşta verilen eğitimle atılır. Ailede verilen ahlaki eğitim, okulda pekiştirilir ve kalıcı davranışa dönüşür. Eğitimli bireyler sadece mesleklerinde başarılı olan bireyler değil aynı zamanda etik değerlere bağlı güvenilir bireyler olurlar. İş ahlakı ve eğitim, bireylerin ve toplumların gelişiminde iki önemli payandadır. Bu kavramlar, birbirlerini tamamlayarak bireyin hayatında mesleki ve kişisel başarıyı getirir. Dürüstlük, sorumluluk, saygı ve kalite, iş ahlakının doğal sonucu olarak karşımıza çıkar. Bir toplumun gelişmişlik düzeyi; eğitim seviyesi ve iş ahlakına verilen önemle ölçülür. İyi bir duvar işçisi, sağlam bir tesisatçı, adil bir hakim, vicdanlı bir hekim, sevgi dolu bir öğretmen, binasını sağlam yapan bir mühendis, haksızlıktan uzak duran bir tüccar, kaliteden ödün vermeyen bir iş insanı… İş ahlakı tam olarak burada karşımıza çıkıyor. İş ahlakı eğitimi, okullarda, iş yerlerinde ya da aile içinde etik değerlere uygun olarak verilmeli. Okullarda dürüstlük, empati, sorumluluk gibi değerler öğretilmeli. İş hayatında karşılaşacağı muhtemel sorunlar, benzetim yoluyla anlatılmalı. Öğretmenler teorik bilgileri verirken örnek rol model davranışlar sergilemeli. Özellikle mesleki ve teknik lise öğrencileri, uygulamalı dersleri için gittikleri iş yeri ve kurumlarda, iş ahlakı konusunda bilgilendirilmeliler. Stajyer öğrencilere, iletişim ile ilgili simülasyonlarla da eğitim verilmeli. Unutulmamalı ki eğitimli ve ahlaklı bireyler, iş hayatında güven, saygı ve başarının kalıcı mimarı olurlar. Evet, bugün yaşadığımız mesleki çözülmelerin hepsinin kaynağında iş ahlakı ve etiğinin zamanla unutulması yatar. Sonuç olarak eğitimle şekillenen bireyler, iş ahlakı sayesinde topluma fayda sağlayan, üretken insanlar haline gelirler. Mesleklerinde hataya yer vermeyen, kendilerine duyulan güveni sarsmayan bireyler olurlar.